ramdam ko ang bawat pangigilid ng luha sa mata ko.
hay. okay naman yun araw, masaya ung college class.
pero after non, syempre pag' ako nalang mag-isa, dun ako nag-iisip ng malalim.
isa na rin sigurong dahilan yan kung bakit nagpapakapatay ako sa school works.
gusto ko ng maraming ginagawa, kahit stressful na minsan.
basta, ayoko na masyado mag-isip.
masyado lang akong nalulungkot.
hay. one year, one year.
ang bilis ng araw.
parang kailan lang.
isang taon na pala simula ng nangyari yun.
hay.
wala na ko masabi.
Sana. Sana, hawak ko ang panahon.
_pishbolera
Thursday, May 14, 2009
Subscribe to:
Posts (Atom)